از دروغ

یک قطره اگر می چکید

دست هایم را ستون چانه می کردم تا دم ابدیت

غروب گلگونت را تماشا می کردم

بار برداشته

نچکید

فرو شدی و بیرون شدی

بی بار

بار ناگرفته

تا زیر آسمان رفتم

پر ستاره بود

یک قطره اگر می چکید

یک ستاره می چیدم

بی ستاره

زیر آسمان صبح

چکیدم

بر خاک و

آب شدم

 عقیم

ساقی قهرمان

                                                                                                                                           از دروغ