|
عادتی
غریب به پوستی که بی خراش دور تنم پیچیده
عادتی غریب به استخوانی که استوار در تنم ایستاده
عادتی غریب به کاسۀ سر کاسۀ سر
عادت غریبی به دستی که فرو می خزد
و اندکی خراش می دهد
به اضطرابی نا امن
که از تماس دست و دهان و دهان، از دست به دست می غلتد
اعتیاد
غریبی است
|
