|
صدای استخوانهایت را می شناسم
لب هایت که از هم وا می شود می گویی آه
صدای اسنخوان هایت می آید باد می آید
دستت که از کنار گونه ام رد می شود صدای سرما می آید
صدای پرپر پروانه نیست صدای استخوان هایت صدای آب نیست
باد می آید صدای استخوان هایت می آید
می گویم حالا حالا ست که بیفتیم و می گویم ابله،
یک تکه از من بمال روی خالی هایت
دوستانه
ساقی قهرمان
|
