و جنده جان می بخشد به

 

 

 

از همین آخر زمان که می گفتی هزار روز مانده

.................................

جیغ نمی کشد

..................................

تیغۀ تیز می آید و گریه

از سر پیشانی بگیر تا نوک ناخن شست پا

................................

چشم نمی بیند

سینه

سر زانو

پشت بازو نمی تپد

.............

مچاله کن. مویه کن.

کجاست سبز.  شبنم.  صنوبر. آهو .

شبنم که می چکد جلزجلز

هی تن. هی لب.

و اینهمه برای بوسه ای و بوسه ای برای

گلوگاهی که هی فرو فرو فرو نمی روی

.............................

 

روی صندلی چرخان مخملی زرد

زنی که موهاش زیر گونه نشسته، نشسته ست

انگشت لای دندان

انگشت دیگر لای لب ها نشسته است به تاب

گرماش. گونه هاش.

نگاهش راست مثل خط آفتاب

کمانه کرده تا جایی زیر سینه

 

پستان هاش برآمده تا نوک ترنجیده

عنابی

یا سرخ مایل به شیری

 

زن             روی صندلی چرخان مخمل زرد تنها نیست

لبخند هست

یک جفت چشم روی قامت شبنم        ایستاده پای پنجره

راست کرده دلش را که دل نیست و نمی تپد حتی وقتی می تپد درون گلوگاه تشنۀ ترنجیده

 

زن             روی قامت شبنم نیست

پاها را گشوده از هم

گشوده بازوها را و از لبانش هوای حادثه نشت می کند

 

و اینهمه برای بوسه ای برای گلوگاهی که هی فرو فرو فرو نمی روی

.........................

 

تمام آبی ها که جمع بودند پشت پنجره  نارنجی شد و چکید

 

سه تا شد زن

و زن     سه تا ...

 

و زن که از دروغ همیشه دروغی بود لای قطرۀ شبنم

وقتی  مرد با کف نرم دست کوبید روی زانو و گفت، بپر بشین رو زانوم، غرق شبنم شد

 

و این تمام قصه نیست

 

................

 

یکی یک جا گفت:

fuck me or love me or whatever  

I want your hands round me

or fuck me or love me   that’s how it goes   damn it..

just want your hands round me

or fuck me

cause I can’t fuck your smile and those lips, I can’t fuck love, you see, that’s what you do best, so fuck me and tell me afterwards:

چرا حتما باید با هم می خوابیدیم؟

I’ll look back at my self and say: layers and layers of desire there is   pecking on my lips      it’s desire      it’s pecking on my lips

and I say, looking back at my self, maybe this dance of intimacy

بهای تشنگی من باشد

 

و باد که می خواهد بروبد و برود من باشم

و یک قدم جلو یکی عقب

...............

زن               روی صندلی چرخان مخملی زرد     موهاش تراشیده

نگاه              راست مثل آفتاب           اما پاییزی

و من ... همچنانکه خشت ها را روی هم دیوار می سازم چیزی درون گلوگاهم دل می زند     و همچنانکه انگشت هایم روی کیبورد ِ کار می گردد چیزی درون گلوگاهم دل می زند و همچنانکه خواب سبزی ها را و سطل شیر را و لیوان قهوه را و چیزی درون گلوگاهم دل می زند و دل می زند و من دیگر نیستم جز گلوگاهی و دل می زنم و خوب که چرخ می خورم و می ایستم پشت به دیوار سرد صاف داده می بینم که من همیشه گلو بوده ام برای شیرۀ لذت و

ah.. fuck

من، تمام ذره های آفتاب

تمام ذره های لجن های ته مرداب،

می بینم از کنار گوشه ای و

مرد       نشسته روی صندلی چرخان مخمل نارنجی و

زن        نشسته روی مرد صندلی چرخان مخمل نارنجی و

چیزی میان هوا موج جاری و ....

                                                Oh.. well   fuck it

 

 

 

 

 

 

                Fuck it

ساقی قهرمان

 

 

                                                                                                                                           و جنده جان می بخشد به