و جنده جان می بخشد به

نوک انگشتانم روی شیشۀ بخار گرفته خط نمی اندازد

من مرده ام

زیر سینۀ من

.                                                                                                      این نوک سیاه پستان را     آی       چه می مکید

قطره ای راه کشید زیر چانۀ تردش

باد سردی پشت چشم هایم          من مرده ام

شیر دوست ندارد

چشم های تاریکش عطر قهوۀ ساییده ست

موهایش حلقه حلقه قرمز

انگشت های نازکش روی ماه زیلینگ زیلینگ تار می زند

دلم نمی گیرد       مرده ام

لباس عروسی دوست دارد

تور و تاج مرا روی سر می گذارد دفیله می رود

قاشق نه، چنگال نه، با دست لقمه می گیرد

می گوید سکسی ست        می گوید بستنی قیفی سکسی ست

گاهی دلم می گوید این مادرم را دوباره توی دلم ببرم

مثل نگاه شقایق ست مثل بوی آب

تا صبح گریه می کند

تا شب روی گل قالی پا  ور می چیند به آهنگ باد که دنبال بال پروانه می دود

می خواهم از جا برخیزم به آهنگ باد

که دنبال بال پروانه می دود رقصان

مرده ام من مرده ام

می گوید لیس بزن بستنی قیفی سکسی ست

اولین بوسه را دیروز مزمزه کرد

نبضم نمی زند        من مرده ام

از نوک پستان من چکیده این شیری رنگ روی انحنای گردنش

نمی دانم       سبزها و آبی هایم را پشت خنده هایش قایم کرده

صدای گریه ندارم من مرده ام صدا ندارم

مادرم زیباست    گاهی زیباتر از زن زیباست

چیزی از جنس خوشۀ انگور سبز یا خوشۀ انگور سرخ زیر پوستش؟

چیزی از جنس خوشۀ انگور سبز یا خوشۀ انگور سرخ پشت صدایش

آری

من مرده ام

 غزل

ساقی قهرمان

                                                                                                                                           و جنده جان می بخشد به