شعر

یک بار یک تن از یک روز پرید

تابید دور دو مچ و این جا و  شهر و هیچوقت و غربت نبود خواهش تن و خون 

این پنجره را وا) از دیوار و عشق و چشم  

بیراهه های خندیده ی کوه کوه کوه کوه که صاف

رفتم و ترس) رفتم صاف) رفتم ترس) رفت و گلو که پنجره می خواست

برای پریدن) پایین)گلو) ؟ گرفت)

میان هوا گرفت روی خیابان (کهنه و آفتاب خورده ی) کجا؟ اسمش چی بود)

گلو)

هنوز)

این همه کوچه باغ های سبز شکیل خاک خورده ی چرخیده ی خیابان که راست می رود می رود سنگین و نرده ها و پل و دریا و پرید)

سرگیجه پیچید گره گره یک روز و یک تن  یکباره

پرید

پخش روی سقف خانه ی خیابانح      اسمش چی بود)

هنوز) دریاکنار جزر می کند این جا و اما و نگفت به من هیچوقت کنارش پوشیده از من است و  

یکبار پشت) یکبار پرده) 

یک تن و یک روز چرخاند عشق) عشق) را دور مچ هر دو دست و پرید) پخش شد) مثل بوی ماه) و پرید) هر چه بود نشد) شد) نشد) شد) نشد

یک بار یک تن پرید یک روز و پخش

مثل بوی ماه) سیاه) جهنم) شهر کهنه) خوب خب) شهر خل خاک بر سر خراب)

یک بار) فقط) پرید  

تمام شد شب شد یک تن 

 ...

سنگفرش

 ساقی قهرمان

دسامبر 2006

                                                                                                                                                    شعر